Jak przygotowanie do egzaminu B2 pomogło Piotrowi przejść od blokady w mówieniu do realnego używania angielskiego w sytuacji zawodowej
O autorce
Agnieszka Talaga – metodyk oraz lektorka języka angielskiego w szkole językowej Akcent, związana z edukacją od ponad 30 lat. Doświadczenie zdobywała w przedszkolach i szkołach publicznych, a obecnie specjalizuje się w pracy ze studentami, specjalistami oraz pracownikami międzynarodowych firm. W swojej pracy koncentruje się na rozwijaniu praktycznej komunikacji i wspieraniu kursantów w przełamywaniu bariery mówienia.
Ten artykuł opisuje rzeczywisty przypadek kursanta, z którym pracowałam. W celu ochrony jego prywatności imię Piotr jest zmienione, a niektóre dane zostały pominięte. Opisany proces pracy z Piotrem i jego efekty odpowiadają rzeczywistej współpracy.
Niezdany egzamin i blokada w mówieniu po angielsku – jaki był przypadek Piotra?
Piotr był studentem trzeciego roku politechniki i pracował w dziale badawczo-rozwojowym dużej firmy produkującej sprzęt AGD. Wiedział, że angielski będzie ważnym elementem jego dalszego rozwoju zawodowego.
Zgłosił się do Akcentu po niezdanym egzaminie kończącym lektorat z języka angielskiego na poziomie B2. Do drugiego podejścia zostało około 3,5 miesiąca. W tym czasie spotykaliśmy się indywidualnie dwa razy w tygodniu po 60 minut.
Już podczas pierwszych zajęć zobaczyłam, że samo powtórzenie materiału egzaminacyjnego nie wystarczy.
Piotr miał trudności z gramatyką, aktywnym słownictwem i wymową. Największym problemem było jednak mówienie. Zanim odpowiedział na pytanie, często układał zdanie w myślach i sprawdzał, czy na pewno jest poprawne. Obawa przed błędem powodowała, że mówił niewiele albo rezygnował z wypowiedzi. Wiedział więcej, niż potrafił wykorzystać w rozmowie.
Hamulcem rozwojowym była bariera w mówieniu
Pierwsze zajęcia pozwoliły mi określić zarówno mocne strony Piotra, jak i obszary wymagające pracy.
Był systematyczny, dobrze przygotowywał się do zajęć, przyjmował informację zwrotną i miał jasno określony cel. Jednocześnie potrzebował pracy nad budowaniem wypowiedzi, stosowaniem czasów, aktywnym słownictwem i wymową. Najważniejszym obszarem była jednak bariera w mówieniu.
To rozpoznanie zdecydowało o dalszym sposobie pracy. Samo powtarzanie reguł gramatycznych nie rozwiązałoby problemu. Piotr znał część zasad, ale miał trudność z wykorzystaniem ich w czasie rzeczywistej rozmowy.
Jak pracowaliśmy z Piotrem przed kolejnym podejściem do egzaminu B2?
Wracaliśmy do najważniejszych zagadnień gramatycznych, ale nie ćwiczyliśmy ich wyłącznie w formie zadań. Poznane konstrukcje od razu wykorzystywaliśmy w rozmowie.
Podobnie pracowaliśmy ze słownictwem. Nowe słowa i zwroty pojawiały się w różnych kontekstach – również podczas rozmów dotyczących studiów, pracy i codziennych sytuacji. Zależało mi na tym, żeby Piotr potrafił samodzielnie ich użyć, a nie tylko rozpoznać poprawną odpowiedź w ćwiczeniu.
Dużą część zajęć stanowiła rozmowa. Piotr miał mówić, nawet jeśli nie był pewien, czy jego wypowiedź będzie idealna.
Nie poprawiałam każdego błędu natychmiast. Pozwalałam mu dokończyć myśl, a później wracałam do najważniejszych elementów wymagających poprawy. Dzięki temu mógł najpierw skupić się na przekazaniu informacji, a dopiero później na poprawności językowej. Stopniowo zmieniało się jego podejście do błędów. Zaczynał zauważać, że pomyłka nie musi oznaczać nieudanej komunikacji.
Równolegle przygotowywaliśmy się do egzaminu B2, pracując nad wymaganymi zadaniami i sposobem reagowania w sytuacji egzaminacyjnej.
Egzamin był celem, ale nie końcem nauki
Piotr zdał egzamin B2. Jednak z mojej perspektywy ważna była również zmiana, która nastąpiła podczas przygotowań.
Na początku niemal każda wypowiedź wymagała od niego długiego namysłu. Z czasem zaczął reagować szybciej, podejmować większe ryzyko językowe i prowadzić rozmowę bez ciągłego kontrolowania każdego zdania.
Nie przestał popełniać błędów. Zmieniło się coś ważniejszego – błędy przestały go blokować.
Po egzaminie Piotr zdecydował się kontynuować naukę przez kolejny rok. Spotykaliśmy się raz w tygodniu po 60 minut, ale cel był już inny. Skupiliśmy się na swobodnej komunikacji i języku potrzebnym w pracy.
Od egzaminu do rozmowy rekrutacyjnej
Kolejnym celem było przygotowanie Piotra do rozmowy rekrutacyjnej w międzynarodowej firmie.
Pracowaliśmy nad przedstawianiem doświadczenia zawodowego, opowiadaniem o projektach, opisywaniem kompetencji oraz odpowiadaniem na pytania rekrutacyjne. Ćwiczyliśmy również reagowanie na pytania, na które nie można wcześniej przygotować jednej gotowej odpowiedzi.
Podczas rekrutacji Piotr rozmawiał między innymi z osobą z Włoch oraz managerem z centrali firmy w Nowym Jorku.
Nie chodziło o to, żeby jego angielski był bezbłędny. Musiał potrafić opowiedzieć o swoim doświadczeniu, wyjaśnić swoje pomysły i swobodnie rozmawiać z osobami z międzynarodowego środowiska.
Przeszedł kolejne etapy rekrutacji i otrzymał ofertę pracy.
Dla mnie był to najważniejszy efekt tej pracy. Angielski, który początkowo był dla Piotra źródłem stresu i obawy przed błędem, stał się narzędziem, którym mógł posługiwać się w konkretnej sytuacji zawodowej.
Czego możemy nauczyć się z historii Piotra?
Znajomość zasad języka nie zawsze oznacza gotowość do używania go w rozmowie. Można dobrze znać gramatykę i rozumieć język, a mimo to potrzebować regularnej praktyki, żeby zacząć mówić spontanicznie.
W jego przypadku kluczowe okazało się połączenie pracy nad językiem z częstym mówieniem, informacją zwrotną i stopniowym oswajaniem błędów.
Egzamin B2 był ważnym celem, ale nie był końcem tej pracy. Piotr zaczął wykorzystywać angielski również poza sytuacją egzaminacyjną.
Co możesz zrobić, kiedy blokujesz się w mówieniu po angielsku?
Jeśli podczas rozmowy wiesz, co chcesz powiedzieć, ale trudno Ci zacząć, spróbuj:
- Powiedz to, co potrafisz, i idź dalej. Nie czekaj na idealne zdanie.
- Zwróć uwagę na to, co Cię zatrzymuje. Czy brakuje Ci słów, nie jesteś pewien gramatyki, czy po prostu boisz się błędu?
- Ćwicz mówienie regularnie. Nawet krótka rozmowa kilka razy w tygodniu daje więcej niż odkładanie mówienia „na później”.
- Wracaj do błędów, ale nie zatrzymuj się na każdym z nich. Najpierw dokończ myśl, potem zastanów się, co można powiedzieć lepiej.
- Wymyślaj odpowiedzi. Nie każda odpowiedź musi dotyczyć Ciebie.
Więcej o naszym podejściu do nauki języków: https://akcent-edu.pl/jak-uczymy/.
FAQ
Wiedza o języku i umiejętność szybkiego wykorzystania jej w rozmowie to różne kompetencje. Mówienie wymaga regularnej praktyki.
Tak. Błędy są częścią nauki. Ważne, żeby nie blokowały przekazania informacji i dalszej wypowiedzi.
Oczywiście, jeśli nauka nie ogranicza się do zadań egzaminacyjnych, ale obejmuje również praktyczne używanie języka.
Tak, ponieważ pozwalają skoncentrować pracę na konkretnych trudnościach i celu jednej osoby.
Nie. W sytuacjach zawodowych ważna jest przede wszystkim możliwość jasnego przekazania informacji, reagowania na rozmówcę i skutecznej komunikacji.
Literatura i źródła metodologiczne
- Council of Europe, Common European Framework of Reference for Languages: Learning, Teaching, Assessment (CEFR).
- Jeremy Harmer, The Practice of English Language Teaching.
- Scott Thornbury, How to Teach Speaking.
- Jack C. Richards, Communicative Language Teaching Today.
Jeśli znajdujesz się w podobnej sytuacji – znasz angielski, ale trudno Ci wykorzystać go w rozmowie – zacznij od określenia, co dokładnie Cię blokuje i jaki cel chcesz osiągnąć. Jeśli będziesz potrzebować wsparcia, możemy pomóc Ci przełożyć ten cel na konkretny plan nauki.