Język hiszpański jest pełen niespodzianek. Gdy już znamy jego podstawy, przychodzi moment, w którym musimy zmierzyć się z gramatyką. Jednym z pierwszych czasów, z którym przyjdzie nam się zapoznać, jest Presente de Indicativo, czyli teraźniejszy oznajmujący. W poniższym artykule spróbujemy się z nim zmierzyć.
Presente de Indicativo – kiedy używamy?
Jako że czas Presente de Indicativo opisuje czynności teraźniejsze, używamy go do formułowania zdań opisujących stan aktualny, a także procesy i zadania, które wykonujemy w momencie mówienia. Oto kilka przykładów okoliczności, w jakich go używamy gdy:
– opisujemy czynności lub stan rzeczy, które mają miejsce w czasie mówienia;
– opisujemy czynności powtarzane regularnie;
– opisujemy czynności, które na pewno się wydarzą;
– wydajemy komuś polecenie;
– łączymy zdarzenia przeszłe z teraźniejszymi.
Jak formułuje się zdania w Presente de Indicativo?
Budowa zdań w Presente de Indicativo jest dość prosta. Jak wygląda w praktyce?
Budowa zdań twierdzących
Tutaj sprawa wygląda bardzo prosto. Zdania twierdzące buduje się następująco:
(Podmiot) + czasownik odmieniany w określony sposób + dopełnienie
Budowa zdań pytających
¿(Podmiot) + czasownik + dopełnienie?
Uwaga! Przed zdaniem możemy użyć słówek pytających takich jak: Que, Como itd.
Budowa przeczeń
Podmiot + NO + czasownik + dopełnienie
A tak to wygląda w praktyce:
– zdanie oznajmujące: Yo pongo la mesa. (Nakrywam do stołu),
– zdanie pytające: ¿Tú sabes cocinar? (Czy umiesz gotować?),
– zdanie przeczące: Yo no Puedo ayudarte (Ja nie mogę Ci pomóc).
Czasowniki w Presente de Indicativo – jak je odmieniać?
Co ważne, czas teraźniejszy w hiszpańskim to także odmiana czasowników. Większość z nich odmienia się w sposób regularny, zgodnie z obowiązującą regułą:
HABLAR (rozmawiać)
– yo hablo – ja rozmawiam,
– tú hablas – ty rozmawiasz,
– él, ella, usted habla – on, ona, ono rozmawia,
– nosotros/as hablamos – my rozmawiamy,
– vosotros/as habláis – wy rozmawiacie,
– ellos,ellas, ustedes hablan – oni, one rozmawiają.
Oczywiście czas teraźniejszy hiszpański to także czasowniki, które nie odmieniają się w sposób regularny. Oto dwa przykłady takich słów:
PODER (móc)
– yo puedo – ja mogę,
– tú puedes – ty możesz,
– él, ella, usted puede – on, ona, ono może,
– nosotros/as podemos – my możemy,
– vosotros/as podéis – wy możecie,
– ellos/as, ustedes pueden – oni, one mogą.
QUERER (chcieć)
– yo quiero – ja chcę,
– tú quieres – ty chcesz,
– él, ella, usted quiere – on, ona, ono chce,
– nosotros/as queremos – my chcemy,
– vosotros/as queréis – wy chcecie,
– ellos/as, ustedes quieren – oni, one chcą.
Jak widać, język ten wcale nie jest trudny w nauce. Jeśli jednak chcesz mieć pewność, że wszystkie Twoje starania przyniosą odpowiednie efekty – zapraszamy na kurs języka hiszpańskiego https://akcent-edu.pl/jezyk-hiszpanski-k-47.html i to bez wychodzenia z domu, bo w 100% w formie online!